قبول ميكنـــــــــم ...

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود

و مـاه را زِ بلنداش ، به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زد

که عشق ـ ماه بلند من ـ ورآی دستْ رسیدن بود

گل شکفته ! خداحافظ ، اگرچه لحظــه دیـــدارت

شروع وسوسهای در من ، به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خط ایـم آری ، موازیــان به ناچاری

که هردو باورمان ز آغـاز، به یکدگــر نرسیدن بود

اگرچه هیچ گل مُرده ، دوباره زنده نشد امّا

بهار در گل شیپـوری ، مُدام گرم دمیدن بود

شراب خواستم و عمرم ، شَرَنگ ریخت به کام من

فریبکــار دغلپیشه ، بهانه اش نشنیـدن بود

چه سرنوشـت غمانگیزی ، که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس میبافت ، ولی به فکر پریدن بود

" حسین مُنزوی "

حرفهای دیگری...